Η σύγχρονη τάση επιβάλλει τη στενή σύνδεση του ακαδημαϊκού ιδρύματος με την τοπική κοινωνία. Το πανεπιστήμιο δεν είναι μόνο ένας χώρος παραγωγής θεωρίας, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός που οφείλει να αλληλεπιδρά, να προσφέρει και να εξελίσσεται μαζί με την πόλη που το φιλοξενεί.
Η προσφορά αυτή μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Η διάχυση της γνώσης μέσω ανοιχτών διαλέξεων, η παροχή εθελοντικών υπηρεσιών από φοιτητές και η συμμετοχή σε τοπικά αναπτυξιακά προγράμματα είναι μόνο μερικά παραδείγματα. Όταν οι φοιτητές συμμετέχουν σε δράσεις που αφορούν το περιβάλλον, την κοινωνική πρόνοια ή τον πολιτισμό της περιοχής τους, αποκτούν πολύτιμες εμπειρίες και αναπτύσσουν το αίσθημα της κοινωνικής ευθύνης.
Από την άλλη πλευρά, η τοπική κοινωνία προσφέρει στο πανεπιστήμιο ένα «φυσικό εργαστήριο» για την εφαρμογή της έρευνας. Οι τοπικές επιχειρήσεις, οι φορείς και οι πολίτες μπορούν να συνεργαστούν με την ακαδημαϊκή κοινότητα για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων, δημιουργώντας μια αμφίδρομη σχέση οφέλους. Αυτή η συνέργεια ενισχύει την τοπική οικονομία και προάγει την καινοτομία σε τοπικό επίπεδο, κάνοντας την επιστημονική γνώση προσβάσιμη και εφαρμόσιμη.
Η εξωστρέφεια του πανεπιστημίου συμβάλλει επίσης στην κατάρριψη προκαταλήψεων και στη δημιουργία μιας κοινωνίας που βασίζεται στη γνώση και τον ορθολογισμό. Η εκπαίδευση δεν τελειώνει στις αίθουσες διδασκαλίας, αλλά επεκτείνεται στους δρόμους, στις πλατείες και στους χώρους εργασίας. Ένα πανεπιστήμιο που αφουγκράζεται τις ανάγκες της κοινωνίας και ανταποκρίνεται σε αυτές, δικαιώνει τον ρόλο του ως φάρος πολιτισμού και προόδου. Η σύνδεση αυτή είναι απαραίτητη για τη δημιουργία ενεργών πολιτών που θα εργαστούν για ένα καλύτερο και πιο δίκαιο μέλλον για όλους.
